De tweede premiere


Gisteren (zaterdag 5 april) hadden we opnieuw een première. Jorina Verhees kroop namelijk in de huid van Priscilla. Voor haar een spannende dag want het is haar eerste grote rol bij de BOV. Jorina danste voorheen altijd bij de BOV. Haar overige dansmaatjes verrasten haar na afloop van haar première met een enorm boeket bloemen. Ze waren allemaal trots, net als haar Jan, die als regieassistent heel erg betrokken was bij de ontwikkeling die Jorina doormaakte de laatste maanden.

Deze tweede avond is na de euforie van een geweldige première en een mooie recensie in de krant altijd een voorstelling waarbij we allemaal goed moeten oppassen. De valkuil van “het zit wel goed” ligt op de loer. Daar werden we met zijn allen, tijdens het dagelijkse doorspreken, terecht op gewezen.

Na het inzingen deed iedereen nog even zijn eigen ding. De 1 moest nog grime afmaken, de volgende kreeg nog even een nieuw kapsel aangemeten. Zelf zoek ik altijd even de rust op in een hoekje van de trap. Even concentreren.

De voorstelling verliep vlotjes. Niet iedereen was altijd tevreden over zijn of haar aandeel, maar daar leer je van. De volgende keer doe je het dan weer net even anders, je weet voor je zelf waar dan je focuspunten moeten liggen. Al met al zijn het vaak kleine dingen die alleen wij dan weten. Het publiek merkt er weinig van. Gister was ons publiek weer enthousiast. Ze klapten zelfs mee met de exercitie. Ook in de coulissen hebben we vaak kleine hilarische taferelen. Marloes bijvoorbeeld stond gister tijdens het nummer van Lonneke mee te kreunen. Iedereen natuurlijk lachen, moeten we vlak daarna uiterst serieus het toneel op. Snel je gezicht weer in de plooi en hop, gaan met die banaan.

Na afloop van de voorstelling lopen we altijd naar voren. Daar spreken bekenden en onbekenden je dan aan. Mensen vonden het geweldig. Een echt feestje. 1 van de bezoekers was een paar jaar niet geweest en vond dat de BOV “hip” was geworden. Altijd leuk om te horen. Gedurende zo een borrel hoor je nog wel vaker grappige dingen. Martin bijvoorbeeld heeft vroeger bij AMV ( dat was verplichtte kost) in het tweede jaar een instrument mogen kiezen. Een piano en drumstel mochten niet, die waren te groot. Het werd blokfluit. Robbert daarentegen wilde graag, net als zijn vader trompet spelen. Die vlieger ging niet op. Reden; als klein manneke maakte hij binnen 5 minuten alles kwijt dus een dure trompet kwam er niet.

Met het schrijven van mijn blog loop ik af en toe wel enig risico. Want het is natuurlijk hartstikke leuk om te schrijven over de mensen om je heen. Nou weet ik dat er iemand op de loer ligt om mijn blog te veranderen en nog wat over mij te schrijven. Ik had namelijk afgelopen week een rokje wat erg statisch was. Ik vertelde dat ik het in een theedoek in de vriezer had gelegd. Dat was blijkbaar een vreemde actie want voor ik het wist lag het voltallige bestuur in de kreukels van het lachen. Connie zei zelfs “dus als je ijzig kijkt ligt het aan je rokje”. Sorry Martin….ik heb het zelf al geschreven :)

Tot de volgende keer!

CONTACT

Stichting BOV
Postbus 507
4600 AM Bergen op Zoom
T 0164 - 23 56 80

Secretariaat: info@stichtingbov.nl
PR: pr@stichtingbov.nl
Sponsoring: sponsoring@stichtingbov.nl



Volg ons op: