Twee speciale voorstellingen


Zo net voor onze laatste reeks van 4 voorstellingen achter elkaar, blik ik nog even terug naar de laatste twee voorstellingen die we hebben gespeeld. Twee heel speciale voorstellingen van afgelopen zondag en dinsdag.

Afgelopen zondag hadden wij namelijk onze jaarlijkse Zonnebloem voorstelling. Het publiek is dan altijd wat ouder en rustiger dus daar zijn wij dan ook op ingesteld. Nou ik kan  je vertellen, dit jaar was dat toch heel anders.

Met de terugblik op de vroegere jaren in Bergen op Zoom was het ook voor de oudere generatie onder ons een feestje. Veel dingen werden herkend en dat hoorden we terug in de zaal. Melkboer “Mulder” werd herkend, net als de oude spelletjes in onze straat scene. Leuk was dat. Het is altijd leuk om voor De Zonnebloem te spelen. Toen ik na afloop twee voor mij onbekende aansprak en vroeg of zij een leuke middag hadden gehad was het antwoord volmodig "JA". Mooie zang, leuke scenes, mooie kleuren en vol met grapjes.

Zondagavond waren we “vrij” net als de maandag die erop volgde. Even een rustdag. Daar werd volop gebruik van gemaakt. Mama’s en papa’s waren ook weer even mama en papa, partner en echtgenoot (echtgenote) waren weer thuis te vinden. Ja als BOV-er heb je de steun van je omgeving, werk of gezin hard nodig tijdens deze voorstellingen.

Dinsdag mochten we weer. Iedereen had er weer volop zin in. Het “lastige” aan deze dinsdag is dat je dus inderdaad net rust hebt gehad en je dus weer even in de flow van de voostelling moet komen. Gelukkig hebben we die weer in een mum van tijd te pakken. Iedereen steunt elkaar waar nodig. Jan spreekt nog even de hele bups toe en inzingen doen we met Pieter-Jan.

In de kinderscene gebeurt die avond iets wat niemand had kunnen bedenken; Gijs loopt op stelten en met een hard kabaal breek 1  van die dingen in tweeën. Gelukkig is iedereen dusdanig geconcentreerd om hetgeen wat ons overkomt goed op te vangen. Niemand moet lachen maar gaat uiterst serieus om met deze kwestie. “Oh nou is ie kapot, nou worden je papa en mama boos”. Met een beteuterd gezicht gaat Gijs af. De ene stelt in twee stukken. Lachen doen we na afloop in de coulissen.

Net voor de pauze krijgt 1 van de danseressen een ongelukje. Ze had al een zere voet en nu ging er per ongeluk iemand bovenop staan. Uiteraard veel pijn en het was even niet mogelijk om de volgende scene mee te doen. Daar moesten we snel een oplossing vinden want zij zou wel een decorstuk meenemen. Dat ging nu niet. Snel overleggend met elkaar kwamen we tot de optie dat ik dan in haar plaats met dat decorstuk zou oplopen. Op zich geen probleem. Ware het niet dat je dan dus tijdens die scene opeens ziet dat er een doek hangt halverwege. Ik hing er bijna met mijn paard in. Dat ging nog net goed. Of dat doek er altijd al hing? Ja blijkbaar wel maar het was mij dus nog niet opgevallen. Na de pauze kon onze geblesseerde gelukkig weer een beetje “uit de voeten” en ze heeft de voorstelling afgemaakt. Wat een kanjer! Daarna is ze maar snel naar huis gegaan.

Dinsdag was een speciale dag voor George. Zijn dochter ligt al geruime tijd in het ziekenhuis in Antwerpen en er was een rechtstreekse verbinding gerealiseerd met medewerking van ZuidWest TV. Zo kon Femke vanuit haar ziekenhuisbed de gehele voorstelling zien. Live. George sprak haar in de pauze nog even toe en wij zaten met zijn allen klaar op het toneel om naar haar te zwaaien. Wat een prachtig moment was dat. Femke had ervan genoten, wij hebben het “graag gedaan”.

Woensdagavond hadden we wederom rustdag. Even opladen voor de laatste reeks van 4 voorstellingen. We zitten op de helft. De kaartverkoop neemt toe. Super is dat! Er zijn nog kaartjes te koop voor alle voorstellingen maar zoveel plaatsen zijn er niet meer vrij. Onze droom is “uitverkocht” te zijn op 1 van de avonden. Ik ben reuze benieuwd of we dat magische woord de komende dagen gaan horen……..

 

CONTACT

Stichting BOV
Postbus 507
4600 AM Bergen op Zoom
T 0164 - 23 56 80

Secretariaat: info@stichtingbov.nl
PR: pr@stichtingbov.nl
Sponsoring: sponsoring@stichtingbov.nl



Volg ons op: