Wat een belevenis


Wat een geweldige avond hebben we gisteravond met zijn allen beleefd. Tenminste…op hier en daar een klein ongelukje na. Ik teken graag de sfeer van gisteravond voor jullie op.

 

Iets na 18.00 uur. Jessica en ik zijn, samen met Ricarda al aanwezig in de kleedkamer als er een niet nader te noemen dame de kleedkamer binnenkomt. In eerste instantie niets aan de hand totdat ik een onaangenaam luchtje ruik. “Ach zal wel aan mij liggen” denk ik nog, want mijn katten hadden die avond voor het eerst ander voer gekregen, misschien zat dat luchtje nog in mijn neus. “Getsie” zegt Jessica opeens “ik ruik vis”. Mijn antwoord ook nog “bij de mannen hadden ze van de week broodje Unox en wraps met kipkerrie dus misschien vanavond toastjes met vis”? Zegt dame x “ik heb wel vis gebakken maar ik ruik het verder niet hoor” dus ik ben het niet. “Kom eens hier” zeg ik, want ik weet uit ervaring dat je,als je zelf in die lucht hebt gestaan, je het zelf ook niet meer ruikt. Ik pak haar kleding vast en duw mijn neus erin. GADVER, jij bent het wel…….. We hebben haar de rest van de avond “viswijf” genoemd.

Niet lang daarna stapt Andre de kleedkamer binnen. Ik had al op Facebook gezien dat hij live in de radio uitzending van 1 van de radio programma’s van ZuidWest radio zou komen en bedacht toen “mooi geregeld Andre”. Andre vond het namelijk wel zo fijn als ik ook nog even het woord zou nemen……en bedankt! Maar goed. We hebben het mooi gebracht samen en de laatste voorstellingen nog even aangeprijsd tijdens het telefonisch contact in de radio uitzending.

We maken best wat mee zo gedurende de week. Vanavond kwam ook de burgemeester bij ons op bezoek. Hij kwam samen met zijn vrouw langs de kleedkamers en de grime om een praatje te maken met wat leden. Helaas kon hij de voorstelling niet bijwonen maar het is toch aardig dat hij de tijd heeft genomen om even bij ons op bezoek te komen.

20.00 uur…..aanvangstijd. Zo te horen heeft de zaal er zin in. En hoe! Er wordt gelachen bij de korte filmpjes. Ik sta ( als kind verkleed) te wachten in de coulissen waar ook Jorina staat te wachten tot ze op kan. We kijken elkaar aan en vragen ons in stilte af “wat krijgen we nou”. Dat was de eerste keer dat ook bij de eerste filmpjes de zaal rumoerig werd.

Ik kan je vertellen, het publiek brak gedurende de voorstelling de tent nog net niet af. Wat een avond. Wat een energie, wat een lachsalvo’s, wat een applaus. De demifinale, de gay exercitie, de kus van Ludwig (die ook steeds langer wordt) en het “toppie” wat daarop volgt. Het was ECHT geweldig om te horen en te beleven hoe leuk de zaal het allemaal vond.

En van de kleine ongelukjes die zich bij ons voordeden, daar heeft het publiek niets van meegekregen gelukkig. Onder het mom “gewoon doorgaan” hebben we allemaal de eindstreep weer gehaald. Hopelijk is de teen van Gijs niet gebroken en kan Gijs vandaag en morgen nog lekker 2 dagen knallen op het podium. Mijn eigen voet heeft gister helaas ook een klein ongelukje gehad. Ik hoop dat we allebei vanavond nog in onze dansschoenen kunnen (en het volhouden).

Nog twee te gaan en dan zit het geweldige BOV avontuur er weer op voor dit jaar. Hoewel………we zijn op korte termijn terug te zien (en horen). Gelukkig maar, anders zouden we ons ook maar gaan vervelen.

CONTACT

Stichting BOV
Postbus 507
4600 AM Bergen op Zoom
T 0164 - 23 56 80

Secretariaat: info@stichtingbov.nl
PR: pr@stichtingbov.nl
Sponsoring: sponsoring@stichtingbov.nl



Volg ons op: