De eerste orkestrepetitie


Zoals ieder jaar is de eerste zondag na het vallen van de kraai / dat d’n Oog’eid, Nar en Sjampetter hun waardigheden hebben ingeleverd,* tevens de eerste orkestrepetitie van de Bov.
Voor menig medewerker aan deze productie is dit, bewust of onbewust, hét moment dat we over een krappe vier weken gereed moeten zijn! Voor sommigen een angstaanjagende gedachte omdat er nog zoveel moet gebeuren, anderen lijken zich hierin te kunnen berusten.

Voor het 17 à 18 man sterke orkest (er is nog enige onzekerheid in aantal omdat de trompettist er spontaan een vijfde gebroken rib heeft bijgekregen en dus niet mag meespelen van de orkestleider) is de eerste repetitie vooral aftasten en ontdekken. Voor het merendeel van de muzikanten is het gesneden koek maar voor een aantal nieuwe gezichten zal het toch even wennen zijn. In het inleidende praatje door de muzikaal leider wordt het verhaal van The Wiz in drie zinnen verteld. Waarom er dan zolang en zoveel muzikaal kabaal in nodig is dat weet hij zelf ook niet, misschien dat we daar nog achter komen. Dat de partituren in zeer slechte staat zijn aangeleverd en dat deze in 1974 zijn geschreven en daarna nooit meer zijn aangepast, dat weet hij dan weer wel te vertellen. Maar ook dat het gehele orkest tijdens de uitvoeringen op het podium zal spelen i.p.v. in de bak. Omdat er schouder aan schouder gespeeld gaat worden vanwege de krappe afmetingen in het decor (behalve voor de drummer want dat is een beschermde soort..) worden alle muzikanten volgende week al afgeplakt en wordt er dus ook zo gerepeteerd.

Voordat de eerste noot aanvangt wordt de verhouding tussen rustige en uptempo nummers vergeleken met aprés-ski en ski. Dit heeft er misschien ook mee te maken omdat Cees nog op wintersport is. Er wordt begonnen met de werkelijke repetitie van 18 nummers in akte-1.
Hieronder een opsomming van het verloop, zomaar om een idee te krijgen hoe het er nou werkelijk aan toegaat. Eigenlijk had je hier bij moeten zijn maar dan nog is er voor een vergevorderde leek zoals ondergetekende regelmatig geen touw aan vast te knopen..

Het ritme is niet op de klok van het huis dus wordt deze minder strak maar wel heel subtiel en rustig weggezet. Maatje 32 wordt weggehaald maar we worden hier niet warm van. We gaan een octaafje lager, klinkt veel beter. In de tornado na opmaat 62 gaan we eruit en bij 99 komen we er weer in.
Forzando (fz) in de violen, daar begint het allemaal mee. Best jammer dat we wegens besparingen hierin moeten improviseren middels keys.. Net als in een echte tornado wervelt de muziek hier ook om elkaar heen.

De opkomst van de Munchkins is in swing waarin we langzaam gaan in 5,6 en 7. Omdat er geen violen in zitten wordt het na 5 ipitsikato met als sound mook, jaren 60. Foute synthesizer maar wat wolliger maar blijft wel in swing en op de rusten willen we dus ook echt niks hebben! Moet heel veel fladderen, veel speelser!

Opkomst en afgang van Acadabra, een niet ver gevorderde fee, wordt bewust fout gespeeld… zegt men… Er moet nog een roltoetertje in maar die heeft iemand zo liggen thuis (we noemen geen namen..) toch Joris?

We vervolgen met een heel lief nummertje, kon ik maar naar huis. Veel liggende akkoorden in viool en cello, geen roos maar wel piano. 34 en 66 gaan we iets tegenhouden maar in 109 gaan we los.
Let op voor duolen, daar gaan we met triolen later overheen en 116 moet sterk eruit!

Nummer zeven moet één toon lager, in F maar vandaag is het nog origineel in G (In Sibelius duurt dit twee seconden.. ) 68 staat overbonden, éénachtste maar dan rust tot de tweede tel, dit geldt ook voor het slagwerk! Hoorn heeft nog een paar regels leeg dus die zou aan de gang kunnen met de koe-bel maar dan wel op een pedaaltje. Gis klinkt vies dus maken we een G van en van 65 niks meer.

Show me the way is volgens partij maar wordt onderbroken door een leeuw waarbij de ratel wel door mag lopen.

The Wiz is echt een pubbelepuup-productie, zelfs in het bangmakers-ballet komt het voor.. hier moet meer onrust in, niet te poppie, mag echt zwaar dreigend zijn. Deze wordt ook omgezet als ringtone voor als de choreografe belt!

Papavervelden zijn bedwelmend, beginnend met dirty swing blues, geen dixieland, eindigen weer in puubelepuup op het einde zodat we er koekoek van worden. Hier gaan we een rondje van maken behalve voor de hoorn, dit wordt een staande solo! Hierna is het echt hangen-hangen-hangen. Gelukkig is het zo pauze.. toverbelletjes/musicbox/celeste/chrisando omhoog, houden we nog even aan tot lion exit! Als je hier niet high van wordt..

Maak Smaragdstad-ballet raar, niet te poppie! Beginnen met belltree, dat is maat 0, dan piano maar vanaf maat 61 begint de verwarring en wordt er driftig herschreven, iets waar dit flexibele orkest de hand niet voor omdraait. Van de 107 maten zijn er nogal wat tussenuit geknipt en 69 stond ergens dubbel dus de verwarring wordt alleen maar groter.

In het volgende nummer moet het paukgeroffel blijven liggen maar wel subtiel. Sambafluiten vinden we niet mooi dus die worden eruit gehaald en voor het changement moeten we kunnen rekken. Wat verder overblijft is de sax-improvisatie voor Frits maar hoe dat eruit komt te zien… koop dan maar een kaartje, dan zie je het vanzelf!!

Ik kijk nu al uit naar volgende week, akte 2.

Gegroet van de steeds meer lerende productieleider.

(* = doorstrepen indien niet van toepassing)

CONTACT

Stichting BOV
Postbus 507
4600 AM Bergen op Zoom
T 0164 - 23 56 80

Secretariaat: info@stichtingbov.nl
PR: pr@stichtingbov.nl
Sponsoring: sponsoring@stichtingbov.nl



Volg ons op: